TEZ ÇIKMAZI – Bölüm II

Çıkmaz haline gelmiş tezimin hikayesine devam edelim mi? Bence edelim. Aynı durumda olanlar varsa onlar da gelsinler hatta, dertleşelim. En son yeni tez hocamda kalmıştık. Oradan devam edeyim.

Yeni tez danışmanımın, ilk yüksek lisans tez öğrencisiydim. Ah bu konu hakkında anlatmak istediğim neler var neler, ama yazmam, yazamam. Hep gazeteci olmak istemişimdir biliyor musunuz? Neredeyse 20 sene önce Aydın Doğan Lisesi’nin kapısından ilk girdiğimde amacım gerçek bir gazeteci olabilmekti. O zamanlar gazetecilik çok erdemli ve eğlenceli bir meslekti. Şimdi her şey o kadar hızlı değişti ki ne gazeteciliğin erdemi kaldı, ne de gazetecilik yapmak için üniversite bitirme gereksinimi. Herkes kendi mecrasında gazeteci şu an ama hiçbirimiz yazmak istediklerimiz konusunda özgür değiliz. Kıçı kırık bir akademik meseleyi yazarken bile bin kez düşünüyorum şu anda. Bana geri dönüşü olur mu diye…

Kasmalar, kasıntılar, tacizler, yazan hariç kimsenin bir cümlesini bile okumadığı tez taslakları, “kaynakça”na girmek için pusuda bekleyen ve seninle alakası olmayan çakallar, fotokopicilere çıktı almak için harcanan servet derken sunum günüm geldi çattı. Yoluma taş koyan olur mu diye düşünmekten mideme kramplar girmişti. Öyle ya, arka planda neler neler dönüyordu, bu işten tertemiz çıkabilecek miydim çok merak ediyordum. Bir hocadan da oldukça şüpheliydim. Bana o kadar fazla düzeltme vermişti ki doğruya doğru başta inanılmaz hayal kırıklığına uğramıştım ve bana red oyu vereceğini düşünmüştüm. Bunları düşüneceğime hocanın verdiği düzeltmeleri yapmaya odaklandım, tezimin her bir kelimesini resmen yuttum. İçinden en ufak bir tanım bile sorsalar, alıntılarla cevaplayacak haldeydim. Annemle birlikte bütün gün dua ediyorduk. Bazı mevzulardan dolayı bu iş artık bir gurur meselesi haline gelmişti benim için.

Sonunda erkenden kalkıp, ikramlıklarım, sunumlarım ve tüm dosyalarımla birlikte kendimi okulda buldum. Heyecandan bayılmak üzereydim. Tez danışmanımla buluştum. Saat 11.00’de olan sunumuma 11.40 gibi başlarken hem gergindim hem de en kötü -benden önce sunumunu bitiren genç arkadaş gibi- düzeltme ve ek zaman verirler diye kendimi sakinleştirmiştim. Ucunda ölüm yoktu ya, zaten maksimum 13 Eylül’e kadar enstitünün öğrencisiydim. En fazla atılırdım.

Neyse… Sonunda sunumumu bitirdim, hocalarım beni dışarı çıkardı. Yeniden içeri çağırdıklarında ufak tefek düzeltmeler için öneriler verip 3 evetle uğurladılar ahahahaha. Sonra tabii bir tanesi ufak çakallıklar peşindeydi ama ses etmedim. Sonrasında da bir takım evrak koşturmacaları oldu. Aradığım binalar taşınmış, insanlar izne çıkmış falan. Mükemmeldi (!) her şey gerçekten. Ama şükürler olsun ki artık bitti. Bu hafta gidip mezuniyet belgemi alacağım.

Bu yazıyı baya yazı dizisi haline getirip, 7 yıl boyunca karşılaştığım tüm usülsüzlükleri tek tek anlatmak istedim aslında. Ama okuduğum forumlarda, içinde bulunduğum Facebook gruplarında hemen herkesin benzerlerini yaşamış olduğunu görüyorum. Bu yazıya yazmak isteyip de yazamadığım ama şahit olduğum o kadar fazla usülsüz davranış oldu ki, bir daha bırakın doktora falan yapmayı akademiye dair hiçbir şey duymak istemiyorum. En azından uzunca bir süre. İnsanların şevkini kırıp, liyakati olmayanlara etiket dağıtmak dışında bir işlevi kalmamış. Geçen gün üniversitelerin verdikleri ilanlara bakıyordum. İngilizce Edebiyatı bölümüne, radyo sinema televizyon mezunu birini arıyorlardı biliyor musunuz? Gördüğüm tek absürd şey bu değil tabii, fotoğrafçılık bölümüne işletme mezunu falan da arıyorlar falanlar filanlar. İlanlardaki tek eksik, açıldığı kişinin ismi… Gel de üniversite eğitimine güven, gel de akademide kalmak iste hadi…

fundaninharikalardiyari.wordpress.com – © 2019 – Tüm Hakları Saklıdır.

Bir Yorum Bırakabilirsin

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s