Hayattaki Öncelikler

Bana kalırsa gençler, hayattaki en önemli şey, kendi belirlediğimiz önceliklerimiz.

Hangi konuyu, kişiyi, yeri ya da şeyi daha önde tuttuğumuzu her zaman biliyor olmamız gerek. Gün içinde onlarca olay yaşıyoruz, büyüklü küçüklü kararlar veriyoruz. Bu kararları da her zaman önceliklerimize göre veriyoruz. Önceliklerimiz aynı zamanda bizim kişiliğimizi de ortaya koyuyor. Hayatımızda kimi, neyi öncelikli kıldığımız, bizim hakkımızda bir sürü şey söylüyor aslında. Mesela kiminin önceliği paradır. Hayatındaki her şeyi paraya göre düzenler. Paranın geleceği yeri bilir ve onun için geri kalan her şeyi ve herkesi feda edebilir. Kiminin önceliği işidir. Kiminin eşi, kiminin annesi, kiminin ailesi… Ama illa ki bir önceliği vardır.

Neyin/Kimin daha önemli olduğunu belirlemediğimiz her bir gün kendimizle ilgili daha büyük bir çelişkinin içine düşüyoruz. Hatta bazen, her gün yeni bir sınav olarak bu durumla karşılaşıyoruz.

Kendi adıma, hayatta kimin için nerede olduğumu anladığım bir dönemdeyim. Beni kim öncelik kılmış, kimin için başka şeylerden daha değerliyim ya da tam tersi kimin için başka şeyler benden daha değerli görüp anlayabiliyorum. Kim, beni ne için takas eder ya da feda eder artık biliyorum.

Bu öncelik belirleme hikayesi benim için de geçerli. Önceliklerim bir süredir belli. Nasıl bir listem var, kimler, neler öncelikli hepsi belli. Ben de zamanı geldiğinde neyi feda edeceğimi ya da neyi canım pahasına koruyacağımı iyi biliyorum. Geçenlerde kuzenim bana beni biraz üzen bir şey söyledi. 10 yıl önceki video görüntülerimi izlemiş “O kadar güzel, o kadar canlısın ki inanamadım” dedi. “Şimdi de güzelsin, neşelisin ama o zaman bir başkaymış, gözünün içi gülüyormuş, ışıldıyormuşsun” dedi. O kadar haklıydı ki. O zamanki ben, sevgilimle ve arkadaş çevremle asla ayrılmayacağımı, her zaman kocaman bir aile olacağımızı falan düşünürdüm. Gelecek kaygım çok az seviyedeydi. Benim için dünya adil bir yerdi ve sonunda hepimiz sonsuza dek mutlu yaşayacaktık. O dönem, ne öncelik listem, ne başka bir şeyim vardı. Şimdi ki düşüncelerimin yüzde biri kadar falan karanlık bilirdim. Sadece mutlu olmak ve mutlu etmek için yaşıyordum günlerimi. Hayat bir süre sonra bu hale getiriyormuş insanı demek ki…

Amaaan yine mi üzgün sonla bitirdim?

fundaninharikalardiyari.com – © 2020 – Tüm Hakları Saklıdır.

Bir Yorum Bırakabilirsin

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s